Weet van wie je eet: Riandy en Miriam 27/08/2019

Ultieme transparantie: weten wie je eten verbouwd heeft. Met de nieuwe blockchainapplicatie van Verstegen Spices & Sauces en Fairfood, leer je de boeren achter je nootmuskaat kennen – Tony, Pransisko, Hertje en Jamal bijvoorbeeld… Het platform staat inmiddels live. We zochten in aanloop naar de lancering een paar boeren op, om meer over hen, hun onderneming en dromen te weten te komen. Vandaag: Riandy en Miriam.

Kleine kans dat je opgroeide in een dorp zo solidair als dat van nootmuskaatboer Riandy (36). Op het Indonesische eiland Sangihe vind je aan de kust een groot grasveld, waarop wasgoed ligt te drogen van hem of haar. Om dat grasveld staan in een kringetje een stuk of twintig huizen. Een volgend huis is in aanbouw en op z’n tijd draagt iedereen daar letterlijk z’n steentje aan bij – heb je je handen vrij, sjouw je een steen of plank die kant op. Te midden van de huizen een klein kerkhofje, waarop de kinderen rustig spelen. Op die manier doen eigenlijk ook de overledenen nog een beetje mee. Verderop zien we een moskee en buurthuis, waarin op z’n tijd vergaderingen en evenementen worden georganiseerd.

“Riandy peilt trots onze reactie als we de in rode foelie ingepakte nootmuskaat in zijn vrucht bewonderen”

Opa en oma op een bed in de keuken

Riandy woont in een lichtblauw huis met twee slaapkamers, dat door hem en de dorpsbewoners op zo’n zelfde manier gebouwd werd. De slaapkamers zijn voor hem, zijn vrouw en hun twee kinderen – opa en oma slapen op een bed in de keuken. Als we voor het huis zitten, met de rug naar de kust, verrijst voor onze neus iets wat voor ons gewoon een stukje jungle is. Is het niet – het zijn de heerlijk geurende nootmuskaat-, kokos- en kruidnagelvelden van de dorpsbewoners. Zei er iemand monocultuur? Niet op Sangihe.

Riandy laat ons de plantage zien die hij van zijn ouders overnam. We stappen over een denkbeeldig pad richting een open veld, waar hij een vrucht van de boom plukt die hij met een groot kapmes opensnijdt. Iemand vraagt de tolk opgewonden ons te vertellen dat we zojuist net niet op een slang zijn gestapt en Riandy peilt trots onze reactie als we de in rode foelie ingepakte nootmuskaat in zijn vrucht bewonderen. Zijn zoontje stopt een rode hibiscus in ons haar.

Miriam, haar dochter en Riandy’s vader voor hun huis

Nasi, vis en gebakken banaan

Miriam (32), de vrouw van Riandy, vertelt ons als we weer bij het huis zijn desgevraagd over haar dag. We knipperen even als ze zegt dat ze elke ochtend om 4 uur opstaat om te koken – meestal nasi, vis en gebakken banaan, waarvan haar gezin die dag ontbijt, luncht en dineert. De dagen dat Riandy het veld opgaat, eet hij extra veel, vertelt ze. Als de kinderen en Riandy de deur uit zijn, pakt Miriam van 9 tot 10 doorgaans nog even een uurtje slaap, voordat ze het huishouden doet, nootmuskaat schoonmaakt en nootmuskaat inkoopt bij andere boeren, die ze voor een kleine meerprijs samen met de oogst van haar man verkoopt. Waar ze vooralsnog geen geld mee verdient, maar wel lol in heeft, is het maken van ijsjes, die ze zonder winst aan dorpsgenoten verkoopt. In de toekomst zou ze die graag samen met andere producten verkopen in een winkeltje.

Maar eerst sparen Riandy en Miriam voor hun zoon en dochter, die ze een betere opleiding dan henzelf gunnen. Dochterlief denkt ook graag vooruit. Ze volgt sinds kort taekwondolessen – dat lijkt haar alvast een handige voorbereiding op een opleiding tot politieagent. Hun zoontje zit naast ons op een smartphone te spelen – een beeld dat we vaker gezien hebben sinds we op het eiland zijn. Miriam en Riandy, en met hen vele leeftijdsgenoten in het dorp, kunnen niet met de nieuwe technologie overweg, maar de kinderen gebruiken de telefoons voor spelletjes en soms Facebook – als het internet even meewerkt.

Riandy’s zoontje op het strand

Miriam vertelt over het dak dat sinds kort op één plek lekt en de televisie die al een tijdje kapot is. Ze is trots op de spaarrekening die ze voor de kinderen openden, maar zegt met meer inkomen gevarieerder en dus gezonder te kunnen koken. Soms is het lastig dat ze per batch nootmuskaat betaald krijgen en dus over het algemeen geen grotere bedragen in één keer ontvangen. Toegang tot financiële middelen voor bedrijfsinvesteringen zijn moeilijk tot onmogelijk. We vertellen haar over ons platform, dat voor de boer als digitaal kasboek zou kunnen dienen – alle transacties op één centrale plek, zodat je een bank bij het aanvragen van een lening een bewijs van consistentie kunt overleggen. Ja, dat zou enorm fijn zijn.

Riandy komt net als op andere werkdagen rond 5 uur ’s middags aanwandelen met op zijn rug de oogst van de dag. Aan het einde van de dag hangt het gezin dan meestal samen nog wat rond – nu de tv stuk is wat vaker op het strand – voordat iedereen om 9 á 10 uur weer naar bed gaat. Morgen weer een dag.

Het platform waarop je de reis van de nootmuskaat volgt, is nu live.

Maak hier kennis met nootmuskaatboer Muslima en hier met Hetty.

Riandy bezoekt de lokale markt voor een snelle boodschap

“Op het Indonesische eiland Sangihe vind je aan de kust een groot grasveld, waarop wasgoed ligt te drogen van hem of haar.”