Fairfood blogt: lesje over kopra!

Dag drie van het veldwerk zit erop! Daarbij werd ik enorm goed geholpen door Pa George en Pa Robby; twee gevestigde kokosboeren die de Boeren Kokos Associatie leiden. Iedereen ontvangt hen met veel respect. En mij vooral met enorme nieuwsgierigheid :-). Als ik vertel wat ik namens Fairfood kom doen, willen boeren en handelaren graag hun verhaal kwijt!

Door El Niño, een periode van grote droogte, is de kopra productie lager uitgevallen dan normaal. Hierdoor krijgen de boeren momenteel een redelijke prijs voor de kopra. Toch hebben de boeren die ik spreek het idee, dat anderen in de keten een stuk meer profiteren dan zijzelf. Of dat echt zo is, is onduidelijk: de prijszetting in de keten is allesbehalve transparant. Wel is bekend dat de prijs van kopra flink schommelt. Deze schommeling wordt meestal opgevangen door de tussenhandelaren. Zij bieden de boeren 9.000 Rupiah per kilo kopra, zo’n zestig eurocent.

Kopra wordt maar eens per drie maanden geoogst. Daardoor hebben de boeren een onregelmatig inkomen. Het dagelijks leven gaat echter gewoon door; er moet gegeten, gedronken en gewerkt worden. De handelaren kopen niet alleen de kopra van de boeren op, maar fungeren ook als een soort bank: zij bieden boeren goedkopere leningen aan dan de bank. Hierdoor zijn boer en handelaar aan elkaar verbonden; de boer zal de prijs die de handelaar biedt niet kunnen weigeren en zijn kopra aan hem moeten verkopen. Tegelijkertijd beseffen de boeren dat de handelaar de prijsschommelingen opvangt en hun ook goedkope leningen biedt. Omdat de boeren zich vaak te diep in de schulden steken, heeft de handelaar ondertussen een flinke machtspositie.

Deze vicieuze cirkel komt veel voor in de Indonesische landbouwsector. Voor de boeren zelf én voor de fabrieken die de olie persen, zou het gunstiger zijn als de boeren één front zouden vormen. De boeren kunnen zo beter onderhandelen en de fabriek krijgt de grondstoffen in één keer aangeboden. De Indonesische staat zou dit kunnen stimuleren, maar helaas staat de kokossector niet hoog op de agenda. Terwijl dit toch een belangrijke inkomstenbron voor de inwoners van Indonesië is; niet alleen voor de kopra, maar ook voor verse kokos, de schillen en het kokoswater. De kokosboom wordt niet voor niks de ‘tree of life’ genoemd.

Het produceren van kopra gaat als volgt: de kokosnoot wordt geoogst door ervaren klimmers, dan wordt de kokos verzameld in een kar. Koeien trekken de kar naar de rokerij, een soort grote open oven, waar de groene schil van de noot wordt gehaald. Daarna moet het kokosvlees 12 uur roken boven het smeulende vuur. Door het roken komt het vlees makkelijk van de binnenste schil af. En voilà: daar is de kopra. De kopra wordt aan de handelaar verkocht, die deze weer doorverkoopt aan de fabriek. De fabriek perst er tenslotte olie van.

Anna Lentink

Fairfood blogt

Kokosnoot blij

Fairfood wil komende zomer een eerlijke kokosnoot op de Nederlandse markt brengen. Geen gemakkelijke opgave! Volg dit avontuur op de voet met ons blog.

naar de eerste blogpost
Volg ons

Volg ons

Blijf op de hoogte van onze campagne.

Bekijk onze eerdere activiteiten en campagnes.